PSYCHOTERAPIA MŁODZIEŻY

Okres dorastania to czas intensywnych zmian, poszukiwania własnej tożsamości oraz mierzenia się z trudnościami, które mogą przytłaczać młodego człowieka i jego bliskich. Oferuję profesjonalne, pełne empatii i wolne od oceniania wsparcie dla nastolatków, ułatwiające im bezpieczne przejście przez ten wymagający etap.

Jak pomagam? Holistyczne podejście Gestalt

W pracy z młodzieżą opieram się na nurcie Gestalt – uznanym i głębokim podejściu terapeutycznym. Szanuję wyjątkowość każdego nastolatka i dopasowuję metody pracy do jego indywidualnej wrażliwości oraz gotowości.

Pracujemy holistycznie, łącząc i porządkując trzy obszary, które w wieku dorastania często żyją w chaosie:

  • Emocje – pomagam nastolatkom zrozumieć i bezpiecznie wyrażać złość, smutek czy lęk.

  • Ciało – uczę zauważać sygnały płynące z ciała (np. napięcie, stres), które są powiązane z psychiką.

  • Myśli – wspieram w radzeniu sobie z natłokiem myśli, presją rówieśniczą czy niską samooceną.

Jak przebiega terapia i pierwsze spotkania?

Psychoterapia osób niepełnoletnich wymaga ścisłej i pełnej zaufania współpracy pomiędzy terapeutą, nastolatkiem a jego opiekunami. Proces ten dzielimy na jasne etapy:

  • Krok 1: Pierwsza wizyta (Spotkanie z opiekunami) Pierwsze spotkanie odbywa się wyłącznie z opiekunem lub opiekunami prawnymi. Rozmawiamy wtedy o spostrzeżeniach, obawach i oczekiwaniach. Zbieram także podstawowy wywiad dotyczący rozwoju dziecka oraz funkcjonowania rodziny.

  • Krok 2: Konsultacja z nastolatkiem (Kolejne 2 wizyty) Dwa następne spotkania dedykowane są wyłącznie osobie nastoletniej. To czas na zbudowanie nici porozumienia i zaufania, bez których terapia nie byłaby możliwa.

  • Krok 3: Decyzja o kontynuacji Po odbyciu tych wstępnych sesji, wspólnie (terapeuta, nastolatek i rodzice) podejmujecie decyzję, czy kontynuujemy terapię, czy rezygnujemy.

  • Krok 4: Właściwa terapia i kontakt z rodzicem Dalsze regularne spotkania odbywają się już głównie z młodym człowiekiem. Jednak dobro nastolatka zależy też od środowiska domowego, dlatego co parę sesji proponuję spotkanie z jednym z opiekunów, aby omówić ogólne postępy, dać odpowiednie wskazówki i porozmawiać o ważnych dla procesu kwestiach